Oto wiersz zachwycający swą prostotą a jednocześnie czułością wobec dziecka, zaledwie czteroletniego. Wyrażenie „czteroletnia powaga" podkreśla kontrast wieku dziecka i obowiązku, jaki na nim spoczywa. Podobną funkcję pełni czasownik „uzbrajać". O gałązce wierzbiny mówi się jak o narzędziu pracy albo jak o broni:
„Dłoń prawą uzbroiwszy wierzbiny gałązką"
Kontrast jest spotęgowany przez użycie rzeczownika „dłoń", zamiast „rączka". Uwagę czytelnika zwracają także bose stopki dziecka, ponieważ poeta zastosował przerzutnię:
„Z czteroletnią powagą, / w spódniczce po bose stopki"
Oba wyrazy zajmują uprzywilejowane miejsca - na końcu i na początku wersu.
W jaki sposób przedstawione są gęsi?
Z ich opisu można także odczytać uczuciowy stosunek mówiącej w wierszu do gęsiarki. W pierwszej części wiersza dziewczynka przedstawiona w roli pracownicy, której powierzono ważne zadanie, w drugiej - jest małym dzieckiem, które wymaga opieki.
Jeszcze jeden głęboki wiersz o dziecku. Czuje się w nim ból i współczucie dla ubóstwa, ale też zachwyt dla dziecięcej wyobraźni, którą broni się ono przed szarością życia.
Kim jest bohater wiersza „Kieszeń"? Co o nim można powiedzieć na podstawie wiersza?
Bohaterem jest dziecko wielkomiejskiej nędzy, ogromnych kamienic, w których tłoczą się ludzie. Bieda powoduje swary, kłótnie, opryskliwe odnoszenie się do siebie..
Dziecko z dzielnic nędzy nie zna ogrodów czy baśni. Przesiaduje w wilgotnej, stęchłej sieni. Bawi się skrawkami sznurka, odpryskami szkiełka, zardzewiałym piórem, resztkami kolorowych kredek. Lecz dziecko ma swe marzenia, swą wyobraźnię, dzięki której szarą rzeczywistość zamienia w piękno. Ilu wielkich malarzy czy kompozytorów wywodzi się właśnie z takich zatłoczonych kamienic! Ilu wybitnych uczonych tworzyło swe dzieła techniki, aby wyrwać się z biedy!
Zacznę od tego, co to jest symbol? Symbol to znak lub przedmiot zastępujący inny znak lub przedmiot. Tyle sucha definicja podawana przez słownik wyrazów obcych (słowo symbol jest pochodzenia greckiego).
Zaczęłam od rozważenia, co to jest symbol, bowiem to właśnie symbol występuje w wierszu Teofila Lenartowicza „Złoty kubek". Czego symbolem jest ów złoty kubek? Co wyraża? Jaki inny znak lub przedmiot zastępuje czyli symbolizuje złoty kubek?
Złoty kubek to symbol pociechy; jaką otrzymuje sierota z ubogiej chatki. Sierota widzi to, czego nie ujrzą oczy innych: że aniołowie otrząsnęli złote jabłka, złote liście i złotą korę z samotnego drzewa stojącego gdzieś daleko. Sierota pozbierała owe jabłka i prosi złotnika o kubek złoty z odbiciem matki na dnie. Kto ośmieli się napić z tego kubka? - pyta podmiot liryczny. Sam Pan Jezus i Maryja. Zapłakał nad losem sieroty „złotniczek na niebie"- niezwykły rzemieślnik robiący kubek z wizerunkiem zmarłej matki na dnie. Niech ten złoty kubek stanie się pociechą dziecka, w którego pamięci pozostał obraz zmarłej matki.
W balladzie pt. „Powrót taty" Adam Mickiewicz opowiada o sile modlitwy, sile wiary, która nawet na zbójcy czyni wrażenie. Oto krótka fabuła.
Dzieci kupca, który długo nie wracał podróży, modlą się za niego za miastem, przy cudownym obrazku. I oto ojciec wraca, zdrowy i cały. Odprawia sługi z wozem kupieckim, a sam rusza ku miastu z dziećmi. Drogę zastępują im zbójcy, uzbrojeni, chciwi, w „plugawych szatach". Kupiec postradałby nie tylko mienie ale i życie, gdyby przywódca bandy go nie uratował. Wzruszyły go modlitwy dzieci oczekujących ojca, modlitwy przed cudownym obrazem. Prosi, aby czasami dzieci kupca pomodliły się i za jego duszę.
„Powrót taty" ma wszelkie cechy ballady: to wiersz stroficzny, ukazujący niezwykłe zdarzenie, nie wiadomo gdzie i kiedy. Zawiera ludową prawdę: przed siłą modlitwy drży nawet największy grzesznik.
Akcja „Szóstej klepki" Małgorzaty Musierowicz - pierwszej z cyklu „Jeżycjady" - rozgrywa się oczywiście w Poznaniu 10 grudnia 1975 roku a bohaterką jest Cesia Żakówna. Dziewczyna ma kompleks na punkcie własnej urody, ponieważ jej siostra mało że nosi romantyczne imię Julia, to jeszcze w dodatku jest wyjątkowo piękna, atrakcyjne są również koleżanki Cesi, a Jurek Hajduk, kolega z klasy dziwnie (tzn. wydaje się jej, że krytycznie) na nią spogląda.
Do tego dochodzą jeszcze klasówki z matematyki i wybryki kuzyna - Bobcia , który ma niespożytą energię - podpala balkon i rysuje wizerunki Hitlera na wielkanocnych pisankach.
sobota, 21 listopada 2009
Licznik odwiedzin: 141880
| « listopad » | ||||||
| pn | wt | śr | cz | pt | sb | nd |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 01 | ||||||
| 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 |
| 09 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 |
| 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 |
| 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 |
| 30 | ||||||
Wpisz szukaną frazę i kliknij Szukaj:
Wpisz swój adres e-mail aby otrzymywać info o nowym wpisie:
Zamierzam zamieszczać tu streszczenia wszelkich tworów literackich poświęconych dzieciom, ich charakterystyki, analizy wierszy a także opisy obrazów przedstawiających dzieci.
